Nico Boon

Schrijver / Theatermaker

Nico Boon (1978) is schrijver, theatermaker en denkende mens. Met zijn polyfoon, weerbartsig, op dialogen gericht werk, schaaft hij aan een haast traditionele vorm, die hij inzet om voorstellingen te maken over de denkkronkels en interacties van hedendaagse mensen. Zijn werk is een zoektocht naar het onzegbare, naar de stilte, naar een essentie voorbij het eindeloze getater van mensen. Zijn personages zijn, net als de schrijver (maar allicht minder bewust) altijd zoekend: “Op vragen over mijn werk, antwoord ik bijna altijd: ik weet het niet.”


Guess who's coming to dinner

Nico Boon - Guess Who’s Coming to Dinner

Guess Who’s Coming to Dinner is laagdrempelig ervaringstheater, met tekst, hapjes en humor als hoofdingrediënten van een gezellige avond. Ideaal voor een opening of een afsluiter van een cultuurseizoen, als manier om als theater je buren beter te leren kennen, of als ontmoetingsmoment voor je publiek.

meer info


In gesprek met Nico Boon

Repliek

"Ik denk in tekst, literatuur. Repliek per repliek zoek ik, en verras ik mezelf. Eerst luidop in mijn kantoortje, later samen met de acteurs. Tussen mijn replieken schrijf ik steeds drie puntjes. Zij vullen die puntjes in. Het zijn binnen de bladspiegel behoorlijk hila- rische drie puntjes, maar ze moeten er staan, want ze moeten gespeeld worden... Daarom werk ik graag met een vaste kern van zeer straffe acteurs. Ik eigen mij de vrijheid toe van een schilder die drie strepen zet en dan kijkt welke streep de volgende is. Die streep niet zetten als het niet gaat, dat is het engagement dat ik aanga. Ik wil niets in mijn stuk forceren dat er niet in hoort.”

Betovering

“Theater bestaat bij de gratie van een publiek, het is een onwaarschijnlijk samenzijn. Ik ben als schrijver een eenzaat, maar ik wil mijn publiek ontmoeten en gastvrij zijn. Ik hou ervan zelf inleidingen te verzorgen van mijn producties, daar kan men mij steeds voor aanspreken. Met Guess who’s coming to dinner (een performance waarbij het publiek al etend zelf de dialogen van een theatertekst speelt) kan ik denkprocessen zelf activeren bij een publiek. Mijn fascinaties en demonen zet ik om in extreme situaties voor mijn personages, die dan weer rechtstreeks gespeeld worden door een publiek, in een warme context. Natuurlijk wil ik als maker begrepen worden - waarom krast een oermens in een rots?- maar ik hoop vooral dat toeschouwers herkennen, begrij- pen en zich begrepen voelen, misschien zelfs troost vinden.”


(Ruth Mariën in gesprek met Nico Boon, oktober 2015)

SHARE