Drag Chain / Push Chain (Kevin Trappeniers)

In 2014, the dance performance SELFED by Kevin Trappeniers premiered at Plesni Teater Ljubljana (Slovenia). After this choreographic debut, that consisted of an outside and an inside part made for the specific locations in Slovenia, Kevin Trappeniers reworked the inside part to physical theatre at TAKT Dommelhof (BE) for its TAKT Festival for emerging performing artists.

In DRAG CHAIN / PUSH CHAIN Trappeniers explores methods to adapt the body to mental and physical barriers and how to overcome those obstacles or gain control over them. The performance incorporates both the philosophy and techniques of Parkour within contemporary dance.

Performance and dance investigate the notion of the energy of self and self-sacrifice. The self meant as tool for introspection and reflexion, of demolition and construct of the body and the mind. Accordingly, selfed reflects on the positioning of a person towards individual and social power structures.

As always in Trappeniers' work, light, sound and smell are equally important - content and form are sensory amplified.


concept, choreography: Kevin Trappeniers I performer: Dagmar Dachauer I music & sound design: Kreng I light design: Laurence Halloy, Kevin Trappeniers I dramaturgy & mentorship: Andreja Kopac I coaching & distribution adviceVincent Company I producer: Ziva Brecelj I production: Plesni Teater Ljubljana (SI) I coproduction: TAKT Dommelhof (BE) I thanks to: Vincent Van Den Bossche, Blaze Urban Academy (BE)

 

Meer info op www.kevintrappeniers.be

De solo 'SELFED', in een concept, choreografie en visueel concept van Kevin Trappeniers en een uitgesproken volwassen uitvoering van Dachmar Dachauer, schitterde als een lang verwachte parel van dit seizoen. (...) 'SELFED' overstijgt de persoonlijke dissectie van de eigen keuzemogelijkheden en het onmogelijke, zoals aangereikt in de gangbare parkourfilosofie. (...) In een po√ętisch spel van duisternis en licht, bouwt het bewegingsmateriaal van Dagmar Dachauer op. Prachtig afgetekend volgen momenten mekaar op waarbij de danser stopt, uitgelicht en verankerd in het centrum van het lichtontwerp, ingekaderd door ruimtelijke duisternis. Je kan het lezen als een kunsttentoonstelling, met foto's in zwart-wit. Maar je ervaart 'SELFED' vooral als een persoonlijk uitbarsten, een uitstrekken van de hand naar nieuwe denkbeelden, voorbij elke zichtbare fysieke dimensie. (Parada Plesa, over 'SELFED')

SHARE