Mokhallad Rasem

theatermaker / regisseur

Mokhallad Rasem (Toneelhuis)

Mokhallad Rasem (°1981) is acteur en regisseur, geboren en opgeleid in Bagdad. De oorlog in Irak gaf zijn leven een andere wending en sinds een zestal jaar woont en werkt hij in België. Zijn theaterwerk is flitsend en fysiek, associatief en fragmentarisch opgebouwd, helder en beeldend in zijn ideeën. Mokhallad Rasem maakt aaneenschakelingen van live tableaux vivants, waarin het universele en het individuele, het rationele en het emotionele elkaar kruisen en versterken. Zijn werk is vaak een ontmoeting van artiesten met verschillende culturele en performatieve achtergronden.

Mokhallad Rasem liet zich in Belgiê opmerken met Irakese Geesten (creatieprijs Theater aan Zee 2010, selectie Vlaams Theaterfestival 2010) en Monde.com (Facebook) (Kunstenfestivaldesarts 2011). Sinds 1 januari 2013 is hij als vast maker verbonden aan Toneelhuis, waar hij zich concentreert op het Europese repertoire: Shakespeares Hamlet, Othello en Romeo and Juliet (winnaar Young Directors Project 2013, Salzburg). Daarbij gaat het Mokhallad Rasem niet om een tekstgetrouwe enscenering van het repertoire. Hij gaat op zoek naar de kernthema’s van de stukken en creëert van daaruit zijn eigen universum, waarin het beeld, de stilte en de fysieke aanwezigheid van zijn spelers even belangrijk zijn als de woorden en het verhaal. Daarnaast creëerde Mokhallad Rasem bij Toneelhuis (in coproductie met Moussem) de kleine, beeldende performance Wachten, die in de prijzen viel op het BE Festival in Birmingham.

Mokhallad Rasem werkt als regisseur ook voor andere huizen. In het kader van GEN2020 regisseerde hij eind 2013 voor t'Arsenaal (Mechelen) het schimmenspel Life's but a walking shadow. In 2014 maakte hij bij De Maan Djinny, een feeërieke kindervoorstelling over gemis. En voor Malpertuis regisseerde hij eind 2014 Closed Curtains, over de verhouding tussen politiek en kunst.

Vanaf dit seizoen zal Mokhallad Rasem ook in Toneelhuis intiemer werk creëren. Zo staat zijn versie van Othello op het programma (voor de kleine en middenzaal). Met een aantal theatermakers afkomstig uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika maakt hij verder Body Revolution, een korte voorstelling over de effecten van geweld en lijden op het lichaam.
 

Meer info en speeldata op www.toneelhuis.be


De kinderjaren van Jezus

Hoe voelt het om een leven te leven waaraan niets ontbreekt, een leven schoongewassen van herinneringen, zonder heimelijke verlangens of hunkering? Is dat mogelijk? En wenselijk? Deze vragen vormen de kern van De kinderjaren van Jezus. Met een centraal thema dat in volle vluchtelingencrisis moeilijk actueler kan.

lees meer


Wachten

Hoe kijkt een Arabische theatermaker naar de toestand in de wereld? Wat betekent wachten? Toneelhuismaker Mokhallad Rasem werpt een hedendaagse blik op Waiting for Godot van Beckett en maakt daarvan een voorstelling van 20 minuten. Op de scène: Jessa Wildemeersch, Lore Uyttendaele en Bassim Mohsen. Met Wachten viel Mokhallad Rasem in de prijzen op BE Festival in Birmingham.

meer info


Body Revolution

Mokhallad Rasem stelt zich de vraag wat al de beelden van de Arabische Lente doen met zijn collegamakers en –performers die hier in België wonen maar die wortels hebben in Marokko, Tunesië, Irak, Syrië… Hoe voelt dat? Hoe ga je om met alle informatie die je als expat te horen krijgt van je familie en vrienden die daar achterbleven? Wat doet die informatie met je lijf? Hoe reageert het lichaam op geweld en angst? Samen met een aantal performers zoekt hij een dansant antwoord op die vragen.

meer info


Zielzoekers

Zielzoekers wordt een installatie- en performanceproject waarin Rasem het soms ‘verstarde’ denken in een asielcentrum wil open- breken.

lees meer


Othello

Na Romeo en Julia en Hamlet buigt Mokhallad Rasem zich in het voorjaar 2015 over nog een grote shakespeareaanse tragedie: Othello. Mokhallad Rasem trekt deze tragedie over manipulatie, jaloezie en bedrog binnen in zijn universum. Beeld, stilte en de fysieke aanwezigheid van de spelers zullen even belangrijke elementen zijn als de woorden en de klassieke verhaallijn.

meer info


in gesprek met mokhallad rasem

Mokhallad Rasem (1981) is acteur en regisseur, geboren en opgeleid in Bagdad. Zijn werk is flitsend en fysiek, associatief en fragmentarisch opgebouwd, helder en beeldend. Mokhallad maakt aaneenschakelingen van live tableaux vivants, waarin het universele en het individuele, het rationele en het emotionele elkaar kruisen en versterken. Mokhallad maakt zowel werk voor de grote zaal als kleinschalig werk. Zijn repertoirebewerkingen zijn geen tekstgetrouwe ensceneringen: hij gaat op zoek naar de kernthema’s van de stukken en creëert van daaruit zijn eigen universum, waarin het beeld, de stilte en de fysieke aanwezigheid van de spelers even belangrijk zijn als de woorden en het verhaal.
 

Schilderij

"Mijn persoonlijke achtergrond is mijn vertrekpunt voor een voorstel- ling, en vervolgens ga ik op zoek naar de universaliteit ervan. Ik transformeer de essentie tot kunst. Ik wil dat mijn verhaal universeel en herkenbaar wordt, dat het het collectieve bewustzijn aanspreekt, breder dan 1 cultuur of maatschappij. Ik wil niet dat het een ondoordringbaar mysterie is, ik communiceer met het publiek, op mijn manier. Ik wil een voorstelling maken als een schilderij: iedereen maakt er verbinding mee, maar iedereen doet dat op een andere - zijn eigen- manier."

Onderzoeksproject

"Mijn werk is altijd een onderzoeksproject: ik stel heel veel vragen aan mezelf. Het is niet erg als ik de antwoorden niet vind; dat geeft mij en de acteurs ruimte om te onderzoeken. Sommige dingen keren telkens terug: in welke taal gaan we spreken? Hoe gaan we om met tijd en ruimte? Ik associeer, transformeer, ga op zoek naar mijn eigen ritme. Via tekeningen bepaal ik mijn vorm: ik teken de ruimte en de sfeer, soms ook het gevoel. Op scène probeer ik te maken wat ik getekend heb, eerst als schilderij of foto, daarna laat ik het bewegen."

De ideale wereld

"In mijn werk mix ik twee werelden: werkelijkheid en fantasie. Ik ga op zoek naar een ideale wereld, zonder geweld, oorlog of machtsspel- letjes. Ik wil politiek of oorlog transformeren tot kunst. Theater dient voor mij ook om het over taboes te hebben, of over dingen waar niet vaak over gesproken wordt. Mijn theater is dan tegenwicht voor de selectieve media. Ik ben in mijn werk altijd op zoek naar oplossingen, maar allicht ga ik die nooit vinden. Soms wil ik kritiek geven of een statement maken, vaak zal ik vragen stellen. Maar in essentie gaat het om het aankaarten van de grote leventhema’s."

Een ander soort stilte

"Ik heb een ander soort ritme, een ander soort stilte, een ander soort gevoel, omdat ik anders naar de realiteit kijk dan mensen die hier altijd hun realiteit hebben gehad. Ik denk dat dat vooral met mijn persoonlijke leven te maken heeft. Bepaalde dingen zijn voor som- mige mensen misschien normaal, maar voor mij helemaal niet. Voor andere mensen is lelijk wat voor mij misschien heel mooi is. Maar iedereen heeft een eigen manier om naar die dingen te kijken, niet alleen ik. Ik vind dat soms heel confronterend maar vooral bijzonder en boeiend. Wachten bijvoorbeeld gaat voor iedereen over een ander soort wachten: op papieren, de liefde, de bus, een kind,..."

Groot of klein

"Bij elke voorstelling vraag ik me af met wie ik dit project wil delen. Dat hangt af van de taal, vormgeving, thematiek, omvang,... Mijn kleiner werk kan en wil ik overal in de wereld spelen; in de living, fabrieken, scholen. Ik pas mijn werk aan aan de ruimte. Het kleine werk geeft mij experimenteerruimte, het werk voor de grote zaal is een andere, meer ruimtelijke uitdaging. Ik bewerk er klassieke verhalen, omdat ze de essentie zo mooi vatten. Ik vind het belangrijk verder te kijken dan het klassieke verhaaltje en er een persoonlijke interpretatie aan te geven. Wat gebeurde er voor Romeo en Julia elkaar ontmoetten, waarom is Hamlet zo’n twijfelaar? Ik onderzoek menselijke reflexen."

De échte waarheid

"De waarheid is niet zomaar waar. Theater kan een plek zijn om de echte waarheid te zoeken. Voor mij is theater de enige manier om me vrij te voelen, alles te kunnen vertellen, open vragen te stellen. Ik geloof dat theater iets kan veranderen, de wereld kan verbeteren. Al is het door 1 seconde iets wakker te maken bij mensen via kleur, muziek, licht, humor, beweging, parodie. De vorm is daarbij heel belangrijk voor mij. Ik zoom in op de gedachten in mijn hoofd als met een camera, en denk dan na hoe ik ze kan overbrengen, zodat de toeschouwers het gevoel van de scène haast kunnen proeven."

(Ruth Mariën in gesprek met Mokhallad Rasem, oktober 2015) 

SHARE